กราบพระแบบพุทธ

วันเสาร์สบายๆ วันนี้ ผมต้องหันหน้าเข้าวัดอีกแล้ว เพราะเรื่อง “ธรรมะ 5 กัณฑ์” ที่ผมเขียนไปวันก่อน
บอกว่ามาจาก ท่านพุทธทาส แต่ท่านผู้อ่าน คุณณิชา สถิตจินดาวงศ์ เขียนมาแย้งว่า ได้ศึกษางานเขียน
ของครูบาอาจารย์มามากมาย อ่านแล้วสะดุด เพราะไม่เคยเห็นงานของ ท่านพุทธทาส ชิ้นนี้มาก่อน

คุณณิชา จึงได้ลงมือสืบค้นที่มาที่ไปและพบว่าธรรมะ 5 กัณฑ์ เป็นข้อเขียนของ พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณโณ
อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าชิคาโก คุณณิชา ได้สอบถามไปยัง ทีมงานจิตอาสา www.phraprasong.org
และผู้ประสานงานกิจนิมนต์ของพระอาจารย์ ได้รับคำชี้แจงว่า ธรรมะสี่กัณฑ์
คือ กำหนดรู้, ทราบแล้วเปลี่ยน, กูว่าแล้ว, ขี้เถ้ากองเดียว แต่งโดย พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณโณ
มีปรากฏในหน้า 26, 38, 50 และ 51 ในหนังสือ “น้อมสู่ใจเล่ม 1”

หนังสือเล่มนี้พิมพ์ครั้งแรกในปี 2530 เป็นหนังสือที่รวมธรรมะที่ผุดขึ้นกลางใจ ขณะที่ พระอาจารย์ประสงค์
เข้ากรรมฐาน ทางทีมงานจิตอาสาเข้าใจว่าผมคงได้รับฟอร์เวิร์ดเมล์มา ซึ่งก็เป็นความจริงครับ

ทางทีมงานจิตอาสาเคยพยายามแจ้งกลับไปแล้วว่า ข้อมูลไม่ถูกต้อง อาจคลาดเคลื่อน เพราะพระอาจารย์เอง
มักใช้คำว่า “กู” เพื่อให้สะดุดใจผู้อ่าน พระอาจารย์ประสงค์ ท่านยินดี หากมีการเผยแพร่ธรรมะในวงกว้าง
แต่อาจไม่เหมาะสมในการนำธรรมะพระปุถุชนเทียบชั้นกับธรรมะครูบาอาจารย์เช่น ท่านพุทธทาส

จึงเรียนมาเพื่อความเข้าใจที่ถูกต้อง และ คุณณิชา ยังได้ส่งหนังสือ น้อมสู่ใจเล่มที่ 1 ที่มีเรื่อง
ธรรมะสี่กัณฑ์ มาให้ผมด้วย

ผมต้องขออภัยในความผิดพลาด และขอบคุณ คุณณิชา ที่กรุณาทักท้วงและส่งหนังสือยืนยันความถูกต้องมา
ที่ผมนำฟอร์เวิร์ดเมล์มาเขียน เพราะท่านที่กรุณาส่งมาให้ก็เป็นคนที่รู้จักกันดี ไม่ได้คิดเป็นอย่างอื่น

ไหนๆ คุณณิชา ก็กรุณาส่งหนังสือ น้อมสู่ใจเล่ม 1 มาให้ผมแล้ว ผมก็ขอนำข้อเขียนของ
พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณโณ บางบทในหนังสือมาลงให้อ่านกันในวันนี้เสียเลย

เป็นเรื่อง “กราบพระแบบพุทธ” ขอเชิญอ่านเลยครับ

เห็นพระ กราบพระ ครั้งใด, น้อมใจ ให้ถูก ด้วยหนา, ชาวพุทธ กราบด้วย ปัญญา, ใช่ว่า กราบอย่าง งมงาย

เห็นพระ กราบพระ ครั้งใด, น้อมใจ ตามไป ง่ายง่าย, หัวแหลม ปัญญา ว่องไว, ทุกข์ใจ ดับได้ ทันที

หูยาน คือความ หนักแน่น, ไม่แล่น รับเสียง เร็วรี่, ใครว่า ใครด่า ท้าตี, ไม่มี โมโห วู่วาม

มองต่ำ คือตา สติ, ไม่ดำริ  ในสิ่ง ทั้งสาม, คือการ ดำริ ในกาม, พยาบาท และการ เบียดเบียน

เห็นพระ กราบพระ ทุกครั้ง, ระวัง อย่ากราบ ให้เพี้ยน, พระพักตร์ ยิ้มแย้ม ไม่เปลี่ยน, เพราะใจ โล่งเตียน เบิกบาน

นิ้วมือ สั้นยาว เท่ากัน, สิ่งนั้น คือรัก แผ่ซ่าน, เมตตา กรุณา ตลอดกาล, สงสาร สรรพสัตว์ เสมอกัน

กราบองค์ พุทธรูป ครั้งใด, ตั้งใจ ดำรง คงมั่น, น้อมเอา คุณธรรม อนันต์, เหล่านั้น มาไว้ ในตน

นั่งลุก เดินเหิน ไปไหน, ดอกบัว เกิดได้ ทุกหน, คือความ บริสุทธิ์ หลุดพ้น, มิมี เจือปน กิเลสกาม

นี่คือการ กราบพระแบบพุทธ ที่ถูกต้อง เข้าวัดไปทำบุญไหว้พระ ต้องทำใจให้สงบนิ่ง นึกถึงการทำดี
เพื่อเจริญสติปัญญา ไม่ใช่เข้าวัดไหว้พระด้วยความโลภ ขอให้ได้บุญเยอะๆ ขอให้ร่ำรวยเยอะๆ
กราบพระแบบนั้น ไม่มีทางหลุดพ้นจากทุกข์แน่นอน.

“ลม เปลี่ยนทิศ”

ไทยรัฐออนไลน์

โดย ลม เปลี่ยนทิศ
30 กรกฎาคม 2554, 05:00 น.
http://www.thairath.co.th/column/pol/thai_remark/189980